تعبیر شما از این قطعه شعر سهراب؟

mosafer

در این تاپیک در بازه های زمانی مشخص و به پیشنهاد اعضا قطعه شعری از شاعر آب و آیینه سهراب قرار می گیره .
شما دوستان لطف کنید و تعبیرتون رو از این قطعه بگید . با هم به گفتگو می پردازیم و سعی بر درک مفهوم واقعی قطعه انتخابی خواهیم داشت .
با این روش دیدمون نسبت به اشعار سهراب ، گویش او در شعرهاش و ... بازتر می شه . و بهتر می تونیم سهراب رو بشناسیم

Aram

موافقم...

شما شروع کنید.

mosafer

پیشنهاد من این قطعه است :

و نپرسیم پدرهای پدرها چه نسیمی چه شبی داشته اند
پشت سرنیست فضایی زنده
پشت سر مرغ نمی خواند
پشت سر باد نمی اید
پشت سر پنجره سبز صنوبر بسته است
پشت سر روی همه فرفره ها خاک نشسته است
پشت سر خستگی تاریخ است
پشت سر خاطره ی موج به ساحل صدف سرد سکون می ریزد
لب دریا برویم
تور در آب بیندازیم
وبگیریم طراوت را از آب
ریگی از روی زمین برداریم
وزن بودن را احساس کنیم ...

شعر "صدای پای آب " از کتاب "صدای پای آب"

mosafer

Aram

مرسی. واقعا تعبیر قشنگی بود.

به نظر من سهراب تو صدای پای آب، رسم زندگی کردن رو یاد داده...

قوانین زندگی رو یاد داده.

همونطور که شما گفتید، اینجا برگشت به گذشته رو اشتباه دونسته.

این بیت رو بخونید:

من قطاري ديدم ، فقه مي برد و چه سنگين مي رفت .
من قطاري ديدم‌، كه سياست مي برد و چه خالي مي رفت‌.

تو این بیت خواسته بگه دنبال سیاست رفتن اشتباهه. و از سیاست چیزی در نمیاد.
و باید به دنباله فقه و علم رفت. که آدم رو پربار و سنگین می کنه.

mosafer

از قطعه زیر که مربوط به شعر "و پیامی در راه" از کتاب "حجم سبز" هست ، این بخش که مشخص کردم برای من یک کم مبهمه :

روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد
در رگ ها نور خواهم ریخت
و صدا خواهم در داد ای سبدهاتان پر خواب! سیب آوردم سیب سرخ خورشید
خواهم آمد گل یاسی به گدا خواهم داد
زن زیبای جذامی را گوشواری دیگر خواهم بخشید

" کور را خواهم گفتم : چه تماشا دارد باغ "

دوره گردی خواهم شد کوچه ها را خواهم گشت جار خواهم زد : ای شبنم شبنم شبنم
رهگذاری خواهد گفت : راستی را شب تاریکی است کهکشانی خواهم دادش
روی پل دخترکی بی پاست دب کبر را بر گردن او خواهم آویخت
هر چه دشنام از لب خواهم برچید
هر چه دیوار از جا خواهم برکند
رهزنان را خواهم گفت : کاروانی آمد بارش لبخند

farhad83535

Aram

Aram

zahra

سلام
من تازه وارد اين سايت شدم و خيلي لذت بردم و سريع خودم وارد اين بحث جالبتون ميكنم
در شعر پيامي در راه از حجم سبز
همونطور كه از اسمش پيداست پيامي در راه بله نويد ميده از يه اتفاق قشنگ
اميد به زندگي
سهراب سيب رو مظهري از لذت ها ميدونه خبر خوش
روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد
در رگ ها نور خواهم ریخت
{خوب يعني اينكه خون تازه اي ميبخشم با اين پيامي كه با خودم ميارم}
و صدا خواهم در داد ای سبدهاتان پر خواب! سیب آوردم سیب سرخ خورشید
خواهم آمد گل یاسی به گدا خواهم داد
{از سخاوت و بخشش ميگه هرچند كم اما اميد وار كننده}
زن زیبای جذامی را گوشواری دیگر خواهم بخشید
{و اميدي كه به زن جدامي ميده چون همه از جذامي دوري ميكنن اما سهراب ميگه بهش گوشواره خواهم بخشيد}

" کور را خواهم گفتم : چه تماشا دارد باغ "
{داره به كور ميگه درسته نميبيني اما با چشم دل دنيا رو ببين زيباست}
دوره گردی خواهم شد کوچه ها را خواهم گشت جار خواهم زد : ای شبنم شبنم شبنم
رهگذاری خواهد گفت : راستی را شب تاریکی است کهکشانی خواهم دادش
{تحقق ارزوي يه رهگذرو اجابت ميكنه }
روی پل دخترکی بی پاست دب کبر را بر گردن او خواهم آویخت
{بازم اميد به زندگي و لطف و مهرباني}
هر چه دشنام از لب خواهم برچید
{همه ي بدي ها رو از بين ميبره و كلام زشت و پاك ميكنه}
هر چه دیوار از جا خواهم برکند
{و فاطله هارو كم ميكنه با همون پيامي كه در راهه}
رهزنان را خواهم گفت : کاروانی آمد بارش لبخند
{و به راهزنان كه ادم هايي هستن زور گو و مفت خور ميگه كارواني مياد كه بارش مهربوني و لبخنده يعني اونا رو به مهربوني دعوت ميكنه}

واقعا بينظيره سهراب

mosafer

دوست خوب zahra خیلی خوش اومدی .
اگر قطعه ای مورد علاقه ات هست با ما در میون بگذار تا همگی در موردش بیشتر فکر کنیم و بهتر درکش کنیم و

bedonbalsohrab

سلام نظرتون راجع به این مصرع چیست؟

كودكي هسته زردآلو را ، روي سجاده بيرنگ پدر تف
مي كرد.

Aram

bedonbalsohrab

ممنون با عرض معذرت این تکه هم را اگر برایم معنا کنید تا من به شعر سهراب بیشتر نزدیک شوم:

و سپوري كه به يك پوسته خربزه مي برد نماز.

انشاء الله من می خواهم در این تایپک شما را سوال پیچ کنم . می خواهم سهراب را بشناسم

bedonbalsohrab

سلام یک سوال حیاتی:

مضمون این شعر چیست؟ و سهراب در شعر چه قصدی داشته؟

عنوان شعر: بودهی

آني بود ، درها وا شده بود .
برگي نه ، شاخي نه ، باغ فنا پيدا شده بود.

مرغان مكان خاموش ، اين خاموش ، آن خاموش . خاموشي
گويا شده بود.
آن پهنه چه بود : با ميشي ، گرگي همپا شده بود.
نقش صدا كم رنگ ، نقش ندا كم رنگ .پرده مگر
تا شده بود؟
من رفته ، ما بي ما شده بود.
زيبايي تنهاشده بود.
هر رودي ، دريا،
هر بودي ، بودا شده بود.

	تالار گفتگوی سايت دوستداران سهراب سپهري صفحه اول انجمن -> اشعار	زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت رفتن به صفحه 1, 2 بعدي
صفحه 1 از 2

هم اکنون به دوستداران سهراب سپهری بپیوندید.