اولين شعر از دفتر «آوار آفتاب» :



در بيداري لحظه ها
پيكرم كنار نهر خروشان لغزيد.


مرغي روشن فرود آمد
و لبخند گيج مرا برچيد و پريد.
ابري پيدا شد
و بخار سرشكم را در شتاب شفافش نوشيد.
نسيمي برهنه و بي پايان سركرد
و خطوط چهره ام را آشفت و گذشت‌.
درختي تابان
پيكرم را در ريشه سياهش بلعيد.
طوفاني سررسيد
و جاپايم را ربود.

نگاهي به روي نهر خروشان خم شد:
تصويري شكست‌.
خيالي از هم گسيخت‌.



بازديد : 1411 بار

کلمات کليدي : سهراب سپهري آوار آفتاب بي تار و پود